Ik mis de kroeg
Niet het bier
Dat kan ik thuis ook wel drinken
Maar echt, de kroeg
Ik zou natuurlijk gewoon tóch kunnen gaan
Met de pfeiffer onder de arm
Want die kun je niet thuislaten helaas
Net als je kind
Die laat je ook niet alleen achter
En veel ruimte neemt ie niet in
Niet als ik dat niet wil
Niet als ik me daartegen verzet
Met man en macht
Weet je wat?
Ik zet em gewoon in een hoekje neer
En dan heeft ie zich maar gedeisd te houden
Ik houd al genoeg rekening met hem
Nu is hij aan de beurt!
Zal ik em dan gewoon per ongeluk daar achter laten
Zou dat lukken?
Zonder dat ie het in de gaten heeft?
Dan ga ik daarna gewoon nooit meer naar díe kroeg
Maar bezoek ik naar hartelust alle andere
woensdag 22 oktober 2008
dinsdag 21 oktober 2008
Meneer agent
Te popelen stond hij
dat zag iedereen
om gewoon door te lopen
de regels aan zijn laars te lappen
kleurenblindheid te veinzen
of te wensen
omdat hij haast had
zoals een ieder wel eens haast heeft
maar toch wordt beboet
door hem
En dus hield hij stil
en zijn gezicht in de plooi
als was er niets aan de hand
alsof zijn voeten niet jeukten
zijn tred niet verstoord
In alle eerlijkheid
mag hij zich afvragen
of hij dat ook gedaan had
was hij niet geüniformeerd
vandaag de dag
in de regen
voor het rode stoplicht
dat zag iedereen
om gewoon door te lopen
de regels aan zijn laars te lappen
kleurenblindheid te veinzen
of te wensen
omdat hij haast had
zoals een ieder wel eens haast heeft
maar toch wordt beboet
door hem
En dus hield hij stil
en zijn gezicht in de plooi
als was er niets aan de hand
alsof zijn voeten niet jeukten
zijn tred niet verstoord
In alle eerlijkheid
mag hij zich afvragen
of hij dat ook gedaan had
was hij niet geüniformeerd
vandaag de dag
in de regen
voor het rode stoplicht
zondag 5 oktober 2008
De onbekende man
Inmiddels zit ik in het uiterste hoekje van mijn bank tegen de muur aan geplakt. Ik tracht de onbekende man op afstand te houden, maar veel speelruimte heb ik niet meer.
Daarnet liepen we nog op straat, de onbekende man en ik. Tot driemaal toe hebben we die straat opnieuw over moeten steken. We begonnen rechts en langzaam doch weinig subtiel werd ik dan door hem naar links geduwd. De onbekende man was zich van geen kwaad bewust, zocht louter mijn nabijheid en pikte alleen mijn signalen niet op dat die nabijheid van hem zich binnen mijn strengbewaakte veiligheidszone bevond.
Toegegeven, ik mag wat assertiever zijn in deze. Ik had bijvoorbeeld gewoon tegen de onbekende man kunnen zeggen dat ik liever niet had dat hij zo dicht bij me in de buurt kwam, dat ik dat als onprettig ervaarde. En dat ik het ook als onprettig ervaarde dat hij me steeds zo lang aankeek en leuk probeerde te zijn terwijl ik zijn grapjes helemaal niet om te lachen vond. En dat hij misschien wat beter op de tijd had mogen letten, zodat hij zijn trein niet zou hebben gemist waardoor ik in al mijn gastvrijheid vervolgens met de gebakken peren zit…in een hoekje op mijn bank waar ik hem überhaupt al helemaal niet op wil hebben zitten.
Beter laat dan nooit assertief bedenk ik een plannetje hoe ik de onbekende man dan toch in ieder geval zo snel mogelijk weer van mijn bank af kan krijgen. Want hij mag erop slapen, maar morgen bij het ontwaken moet hij verdwenen zijn. Nog voordat ik het zelf in de gaten heb, hoor ik mezelf mijn klusplannen voor de volgende dag uit de doeken doen. Zonder weerstand te bieden gaat de onbekende man sportief akkoord met het feit dat hij vroeg uit de veren moet, zelf de weg terug naar het station moet zien te vinden en eenzaam en alleen zal ontbijten bij de AH to go.
Daarnet liepen we nog op straat, de onbekende man en ik. Tot driemaal toe hebben we die straat opnieuw over moeten steken. We begonnen rechts en langzaam doch weinig subtiel werd ik dan door hem naar links geduwd. De onbekende man was zich van geen kwaad bewust, zocht louter mijn nabijheid en pikte alleen mijn signalen niet op dat die nabijheid van hem zich binnen mijn strengbewaakte veiligheidszone bevond.
Toegegeven, ik mag wat assertiever zijn in deze. Ik had bijvoorbeeld gewoon tegen de onbekende man kunnen zeggen dat ik liever niet had dat hij zo dicht bij me in de buurt kwam, dat ik dat als onprettig ervaarde. En dat ik het ook als onprettig ervaarde dat hij me steeds zo lang aankeek en leuk probeerde te zijn terwijl ik zijn grapjes helemaal niet om te lachen vond. En dat hij misschien wat beter op de tijd had mogen letten, zodat hij zijn trein niet zou hebben gemist waardoor ik in al mijn gastvrijheid vervolgens met de gebakken peren zit…in een hoekje op mijn bank waar ik hem überhaupt al helemaal niet op wil hebben zitten.
Beter laat dan nooit assertief bedenk ik een plannetje hoe ik de onbekende man dan toch in ieder geval zo snel mogelijk weer van mijn bank af kan krijgen. Want hij mag erop slapen, maar morgen bij het ontwaken moet hij verdwenen zijn. Nog voordat ik het zelf in de gaten heb, hoor ik mezelf mijn klusplannen voor de volgende dag uit de doeken doen. Zonder weerstand te bieden gaat de onbekende man sportief akkoord met het feit dat hij vroeg uit de veren moet, zelf de weg terug naar het station moet zien te vinden en eenzaam en alleen zal ontbijten bij de AH to go.
zaterdag 4 oktober 2008
zondag 28 september 2008
Nut
Hij draagt water naar de zee
heel geduldig
Bakje voor bakje
in opperste concentratie
en zorgvuldig.
Ik staar naar hem
Hij straalt
zichtbaar genietend
en ik bewonder
het leven
dat niet altijd nuttig hoeft te zijn.
heel geduldig
Bakje voor bakje
in opperste concentratie
en zorgvuldig.
Ik staar naar hem
Hij straalt
zichtbaar genietend
en ik bewonder
het leven
dat niet altijd nuttig hoeft te zijn.
donderdag 25 september 2008
Kouwelijk
Ik wil dat best toegeven
Dat ik een verschrikkelijke koukleum ben.
Dat ik zelfs naast de haard nog kippevel krijg en te allen tijde klappertand.
Dat ik panty's onder mijn broeken aan doe en thermoshirts en -sokken draag.
Dat ik het 't afgelopen jaar (zomer incluis) welgeteld 3 weken heb aangedurfd zonder kruik naar bed te gaan en dat mijn kruik ook een vast onderdeel uitmaakt van mijn verder zeer beperkte logeerassortiment.
Maar er zijn grenzen...
Ik neem de kruik niet mee in de trein!!
En ik plaats daar ook niet demonstratief een thermosfles naast
God oh God, hij mocht maar eens afkoelen.
Dat ik een verschrikkelijke koukleum ben.
Dat ik zelfs naast de haard nog kippevel krijg en te allen tijde klappertand.
Dat ik panty's onder mijn broeken aan doe en thermoshirts en -sokken draag.
Dat ik het 't afgelopen jaar (zomer incluis) welgeteld 3 weken heb aangedurfd zonder kruik naar bed te gaan en dat mijn kruik ook een vast onderdeel uitmaakt van mijn verder zeer beperkte logeerassortiment.
Maar er zijn grenzen...
Ik neem de kruik niet mee in de trein!!
En ik plaats daar ook niet demonstratief een thermosfles naast
God oh God, hij mocht maar eens afkoelen.
woensdag 24 september 2008
Workaholic
Na vandaag weet ik het zeker
Ik heb aanleg om een workaholic te zijn!
Ik weet van geen ophouden
Werk me een slag in de rondte
En nog een laatste dan toch
Om het af te leren.
Ik heb aanleg om een workaholic te zijn!
Ik weet van geen ophouden
Werk me een slag in de rondte
En nog een laatste dan toch
Om het af te leren.
zondag 14 september 2008
Ik ga naar Turkije en ik neem mee...
Ik ga naar Turkije en ik neem mee:
Een reisgids en een boekje 'Wat en hoe in het Turks'.
Ik ben niet van het vooraf inlezen, dus gezeten in het vliegtuig sla ik voor het eerst mijn reisgids open. Mijn oog valt op een informatief blok over Perzische tapijten. Ik verwacht wetenswaardigheden over knooptechnieken, materialen en cultuur, maar in plaats daarvan handelt het katern louter en alleen over hoe – en hoe veelvuldig – je bedonderd kunt worden en op welke manieren je je hiertegen zou moeten wapenen.
Een tweede poging iets positiefs op te steken over het land waar ik naartoe vlieg belooft al niet veel beters. In ‘Wat en hoe in het Turks’ doet zich een vergelijkbaar fenomeen voor. In de sectie ‘liefde en ontmoeting’ wemelt het van de zogenaamde 'nuttige' hulpzinnetjes. Maar deze dienen niet om je liefje te becomplimenteren of je interesse toonbaar te maken. De liefdesfrases richten zich slechts op de verschillende manieren en methoden om de opdringerige Turkse mannen van je af te slaan.
Ik dacht dat er op Nederlandse bodem al genoeg gezanikt en gezeurd werd over al wat de Hollandsche boer niet kent, maar blijkbaar ben ik ook tussen hemel en aarde niet veilig en blijkt zelfs de toeristische literatuur – die er in essentie toch voor bedoeld is toeristen te bespelen en aan te moedigen het betreffende land een bezoek te gunnen – doorspekt met de gedachte dat geen enkele Turkse ziel te vertrouwen is.
Ik krijg steeds meer zin in mijn vakantie. Zouden ze ook zon en strand hebben eigenlijk, enig natuurschoon of lekker eten dan toch misschien? Vast niet.
Een reisgids en een boekje 'Wat en hoe in het Turks'.
Ik ben niet van het vooraf inlezen, dus gezeten in het vliegtuig sla ik voor het eerst mijn reisgids open. Mijn oog valt op een informatief blok over Perzische tapijten. Ik verwacht wetenswaardigheden over knooptechnieken, materialen en cultuur, maar in plaats daarvan handelt het katern louter en alleen over hoe – en hoe veelvuldig – je bedonderd kunt worden en op welke manieren je je hiertegen zou moeten wapenen.
Een tweede poging iets positiefs op te steken over het land waar ik naartoe vlieg belooft al niet veel beters. In ‘Wat en hoe in het Turks’ doet zich een vergelijkbaar fenomeen voor. In de sectie ‘liefde en ontmoeting’ wemelt het van de zogenaamde 'nuttige' hulpzinnetjes. Maar deze dienen niet om je liefje te becomplimenteren of je interesse toonbaar te maken. De liefdesfrases richten zich slechts op de verschillende manieren en methoden om de opdringerige Turkse mannen van je af te slaan.
Ik dacht dat er op Nederlandse bodem al genoeg gezanikt en gezeurd werd over al wat de Hollandsche boer niet kent, maar blijkbaar ben ik ook tussen hemel en aarde niet veilig en blijkt zelfs de toeristische literatuur – die er in essentie toch voor bedoeld is toeristen te bespelen en aan te moedigen het betreffende land een bezoek te gunnen – doorspekt met de gedachte dat geen enkele Turkse ziel te vertrouwen is.
Ik krijg steeds meer zin in mijn vakantie. Zouden ze ook zon en strand hebben eigenlijk, enig natuurschoon of lekker eten dan toch misschien? Vast niet.
donderdag 11 september 2008
Overdrijven
'Overdrijven is ook een kunst'
Een sterk ondergewaardeerde kunst als je het mij vraagt.
Ik houd van overdrijven en ben er - zonder verder te overdrijven - bijzonder gedreven in.
Door de werkelijkheid zo nu en dan eens lekker uit zijn verband te trekken, geniet ik ten volle na van datgene waar ik eerder al zo van genoot. Overdrijven werkt als natuurlijke amfetamine, als pepmiddel, maar ook als copingstrategie om mijn frustratie, woede en onmacht kwijt te raken. Daarbij komt dat het mijn zelfvertrouwen af en toe een welkome extra boost geeft.
Ik kan er niets aan doen.
De hyperbool zit mij eenmaal van nature in het bloed,
ik herinner me de dingen gewoon groot.
Maar rouwig ben ik daar niet om.
Integendeel, ik voel me gezegend met mijn talent!
Het mooier, groter of erger voor stellen van de dingen, heeft zijn nut in de loop der jaren op uiteenlopende vlakken aan mij bewezen.
Wat is er nou leuker dan bij de eerste zonnestralen in maart direct buiten te gaan eten met je jas aan? Of een zee van tranen te huilen in plaats van een miezerige theelepel? De Top 10.000 is toch om te lachen en ook reclame-acties in de supermarkt zijn het leukst wanneer ze flink overdrijven, nietwaar?
En daarom, mijne Dames en Heren, pleit ik voor een herwaardering van de vaardigheid der overdrijving.
Dik de dingen zo af en toe eens lekker aan als u zin heeft
Stel gebeurtenissen mooier, groter of erger voor dan ze eigenlijk waren
En u zult zelf ervaren hoe heerlijk dit is.
De commissie ter bevordering van de kunst van het overdrijven wenst u veel succes!!
Een sterk ondergewaardeerde kunst als je het mij vraagt.
Ik houd van overdrijven en ben er - zonder verder te overdrijven - bijzonder gedreven in.
Door de werkelijkheid zo nu en dan eens lekker uit zijn verband te trekken, geniet ik ten volle na van datgene waar ik eerder al zo van genoot. Overdrijven werkt als natuurlijke amfetamine, als pepmiddel, maar ook als copingstrategie om mijn frustratie, woede en onmacht kwijt te raken. Daarbij komt dat het mijn zelfvertrouwen af en toe een welkome extra boost geeft.
Ik kan er niets aan doen.
De hyperbool zit mij eenmaal van nature in het bloed,
ik herinner me de dingen gewoon groot.
Maar rouwig ben ik daar niet om.
Integendeel, ik voel me gezegend met mijn talent!
Het mooier, groter of erger voor stellen van de dingen, heeft zijn nut in de loop der jaren op uiteenlopende vlakken aan mij bewezen.
Wat is er nou leuker dan bij de eerste zonnestralen in maart direct buiten te gaan eten met je jas aan? Of een zee van tranen te huilen in plaats van een miezerige theelepel? De Top 10.000 is toch om te lachen en ook reclame-acties in de supermarkt zijn het leukst wanneer ze flink overdrijven, nietwaar?
En daarom, mijne Dames en Heren, pleit ik voor een herwaardering van de vaardigheid der overdrijving.
Dik de dingen zo af en toe eens lekker aan als u zin heeft
Stel gebeurtenissen mooier, groter of erger voor dan ze eigenlijk waren
En u zult zelf ervaren hoe heerlijk dit is.
De commissie ter bevordering van de kunst van het overdrijven wenst u veel succes!!
woensdag 3 september 2008
Vlinders met stompjes
Ja hoor, zit ik even rustig op de wc in de onschuldige doch blijkbaar naïeve veronderstelling dat me daar voor één enkel moment toch niks gebeuren kan...lees ik zomaar ineens dat sommige vlinders gewoon helemaal geen vleugels hebben! Nachtvlinders en vrouwtjesvlinders gaat het dan met name over, maar God weet wie er uiteindelijk allemaal geen vleugels blijken te hebben en wie het maar moet zien te rooien met een stelletje nauwelijks met het blote oog waar te nemen vleugelstompjes.
Diep bedroefd lig ik me even later in mijn bedje natuurlijk af te vragen hoe ze dan in Godsnaam in mijn buik rond kunnen vliegen? En of ze dat dus eigenlijk wel doen? Misschien is mijn psyche mij wel te slim af geweest en is ze zonder verder overleg met mijn zogenaamde verliefdheidgevoelens op de loop gegaan? Alles nep, gefopt, één grote farce!!
Verward en beduusd val ik in slaap en droom over mijn knappe gevleugelde prins die op zijn vlucht van de rots niet in mijn armen maar plat op de grond terecht komt. Ik wilde nog roepen, maar bleek niet in staat enig geluid voort te brengen. Tsja en daar ligt ie dan nu, met zijn stompjes in zijn zij. Eentje trekt nog een beetje, maar de hoop die in mij woedt blijkt ijdel.
Badend in het zweet word ik wakker. Ik kijk op mijn telefoon hoe laat het is en zie dat ik een sms ontvangen heb. "Dag leuk Elfje, ik kus je goedenacht. Afzender: de mannetjesvlinder."
Diep bedroefd lig ik me even later in mijn bedje natuurlijk af te vragen hoe ze dan in Godsnaam in mijn buik rond kunnen vliegen? En of ze dat dus eigenlijk wel doen? Misschien is mijn psyche mij wel te slim af geweest en is ze zonder verder overleg met mijn zogenaamde verliefdheidgevoelens op de loop gegaan? Alles nep, gefopt, één grote farce!!
Verward en beduusd val ik in slaap en droom over mijn knappe gevleugelde prins die op zijn vlucht van de rots niet in mijn armen maar plat op de grond terecht komt. Ik wilde nog roepen, maar bleek niet in staat enig geluid voort te brengen. Tsja en daar ligt ie dan nu, met zijn stompjes in zijn zij. Eentje trekt nog een beetje, maar de hoop die in mij woedt blijkt ijdel.
Badend in het zweet word ik wakker. Ik kijk op mijn telefoon hoe laat het is en zie dat ik een sms ontvangen heb. "Dag leuk Elfje, ik kus je goedenacht. Afzender: de mannetjesvlinder."
Abonneren op:
Posts (Atom)