Naar bed, naar bed

Naar bed, naar bed zei Duimelot

Eerst nog een verhaaltje zei likkepot
Waar moet ik dat halen vroeg Langejan
Uit papa's hoofd zei Ringeling
Daar kun je zelf kiezen zei 't Kleine Ding

Flarden uit de stad

Op het hoekje van de straat staan twee mensen te keuvelen. Eentje zit in een rolstoel en zegt na een tijdje: "Nou, ik wandel weer eens verder".

"Jij krijgt voorlopig nog geen kinderen", roept de man net iets te hard tegen zijn grote lief die vervolgens met een wat beteuterd gezichtje de kinderkadowinkel met verantwoord houten speelgoed uitloopt. De man kijkt nog even over zijn schouder om te kijken of hij lachers op zijn hand heeft.

En even verderop zie ik een stoere, brede kerel staan. Terwijl hij wat tegen een afvalbak staat te schoppen, schettert hij door zijn hippe mobiel: "Ik sta nou nog efkes bij die tattooshop, zet ik even een tattoo en kom ik zo jouw kant op, yo!".

Briljante mislukkingen

Het is jammer maar helaas

Vaak moet je eerst mislukken

Om gelukkig te worden

Moet de cake eerst als een plat, klef hoopje uit de oven komen

Moet je eerst kapotte knieën vallen voordat je leert fietsen

Moet je eerst iemand beledigen voordat je een taal goed spreekt

Kun je beter beginnen met de kelder als je leert stukadoren
En krijg je eerst een dodelijke recensie voordat je als begenadigd zanger zegeviert

Troost jezelf

Want alles op rolletjes
Geen vuiltje aan de lucht
Is de ontwikkeling voorbij
Stilstand

Doe mij maar een hele grote kleffe cake en drie kapotte knieën

Niets is saaier dan volmaaktheid

Man zijn

Ik wil vandaag een man zijn

Ik ga meteen mijn baard laten staan

Mijn hoofd kaal scheren

En dan maar hopen dat ik borsthaar heb

Ik ga vrienden zoeken om de hele dag handje mee te drukken

En flirten met de meisjes

Een puur platonische vriendschap met een meisje aangaan om te kijken of dat kan

Ik ga heel veel bitterballen eten zonder aan te komen

Me geen zorgen maken over de vaat

Mijn penis een naam geven

En eindeloos masturberen

De hele dag fileparkeren vlak voor terrasjes

Continue complexe technische problemen oplossen 

Gewoon toegeven dat ik fout zit

En klussen tot ik er bij neerval

Ongewenste post

Post van DELA op de mat..

Maar

Ik wil helemaal niet bezig zijn met de dood

Mijn dood

Ik heb geen uitvaartwensen

Ik wil geen 'mijn DELA'

(hoe zouden ze dat trouwens doen met mijn wachtwoord?)

Ik wil geen spaarplan

Ik wil geen lid worden om mee te denken over de toekomst

...van de dood

Ik heb geen vragen

Ik hoef geen aanbiedingen

En al helemaal geen jubileumeditie met een terugblik op 75 jaar DELA-dood en verderf

Ik wil geen verhalen lezen over andere doden

En ook niet mee puzzelen voor lelijke uitvaartprijzen

En ja, ik ga ook dood

Straks

Of over heel lang

Wie zal het zeggen?

En nee, ik wil daar niet allemaal lieve mensen mee opzadelen

Maar desondanks

Blijf ik naïef

Ook al heb ik mijn eigen doden

Volgens mij moet het wel lukken

Loopt het wel los

En tussentijds leef ik

Mijn leven tijdens het leven

En niet voor de herinnering daarna

Niet voor de viering van het afscheid

Er valt nu meer te vieren

Dan straks

Of over heel lang

Wie zal het zeggen?

Klant is koning

"Eet er nu eerst maar eens van", zegt de ober tegen mij

Ik had een klacht

Maar die is zojuist van tafel geveegd

Een koning voel ik me allang niet meer

Een klant wel

Die moet vreten wat de pot schaft

Ook al ziet het er compleet anders uit dan bij mijn tafelgenoot

En zijn de groenten onvindbaar

De verse pasta is ontdooit!

Koninginnedag

Jongens jongens..

Speciaal voor Koninginnedag

hebben ze in Veenendaal nu ook

ZANDzakken ontworpen

Jawel!

Om de bouwplaats een beetje op te leuken voor Hare Majesteit de Koningin

Komt dat zien, komt dat zien

Komt allen

Echte kabouters

Ik vind het een fijne gedachte dat er echt kabouters wonen in het bos

Met alles erop en eraan
Rode puntmutsen,
rode konen
en witte baarden

Hetgeen overigens niet erg handig is in een bos
Rood valt erg op,
zo'n puntmuts blijft al snel aan een tak hangen
en in die baard komt allerlei viezigheid terecht

Gelukkig kunnen ze zich heel goed verstoppelen
Want dat verhaal van onzichtbaar worden geloof ik heus niet hoor
Kabouters zijn gewoon hartstikke handig,
kijk maar naar alle klussen die ze klaren in een handomdraai

Ik hoef ze niet eens echt te zien
Dat handje kan ik toch niet schudden
al houd ik het nog zo slap
En al fluister ik
het lawaai van mijn stem zou hem verdoven

Als de gedachte maar mag blijven leven
in mijn hoofd

Ik vind het fijn dat er echt kabouters wonen in het bos!

Denken in mogelijkheden

Begrijp ik nu goed dat 85% van de Nederlanders positief staan tegenover buitenaardse wezens?
Daar word ik nou vrolijk van!
Ik zie mogelijkheden:
Want waarom zouden we buitenlanders dan niet net zo warm kunnen verwelkomen?
Of..
Als die stap in ene een beetje groot is
(plotselinge verandering is immers altijd wat lastig voor de mensheid)
Dan kunnen we ze altijd nog tijdelijk 3 ogen en spitsoren geven, groen schilderen, lange vingers eraan kleien of een UFO kado doen?

Taxidermia

Als ik naar binnen loop, denk ik aan hoe snel zij weer naar buiten zou zijn gelopen.
De dode dieren expositie 'Taxidermia' is niet direct bedoeld voor dierenliefhebbers zoals zij.

De poes met het doormidden gekliefde hoofdje draagt glimmende diamantjes ter vervanging van haar gezicht. Keurig afgewerkt, niets van te zeggen. En haar afgehakte gelaat ligt in een bakje kattebrokjes ernaast naar boven te loeren. Ook zien we een vliegende kater met propellors aan alle vier zijn poten. Zijn baasje ziet hem vandaag weer voor het eerst sinds hij is aangereden een jaar geleden.

Als onderdeel van de opening zijn er een aantal preparateurs aan het werk. Ik zie hoe de nek van een kleine koekaburra wordt gebroken. De huid wordt zorgvuldig van de schedel gestroopt om vervolgens de hersenpan van de ingewanden te ontdoen. Even wassen, droog föhnen, wat ijzerdraad in de nek en klei in de oogkassen. Een bloederig en precies werkje, maar klaar in een wip.

Wanneer zij vervolgens de huid weer terug tracht te duwen om het hoofdje heen, zie ik het ineens. Haar afgekloven nagels. Er zit geen bloed of viezigheid onder, want dat past niet. Of zij moet het er in de gauwigheid al onderuit hebben gesabbeld. Is ook een optie.
En dan heb ik ineens genoeg gezien.
En laat ik mijn feestelijke mochito even staan.

Bij thuiskomst zie ik een reclame van Stichting Dierenlot. Het is een noodkreet tegen de mishandeling van dieren. Ze hebben het leed zo gruwelijk mogelijk in beeld gebracht, zodat wij DIER naar 4411 zullen sms'en. Maar dat weegt bij lange na niet op tegen de campagne tegen nagels bijten die ik zojuist heb gezien. Ik kijk nog eens naar mijn afgekloven nagels en sms NAGELS naar mezelf.

NB!! De overigens prachtige expositie 'Taxidermia' is nog tot en met 18 maart te zien in de paraplufabriek te Nijmegen.